Τον Οκτώβριο του 1947, η Μεσσηνία επλήγη από σεισμό. Την ίδια εποχή, η Ελλάδα βρισκόταν εν μέσω ενός σκληρού εμφυλίου πολέμου και η περιοχή γρήγορα γινόταν ένα κρίσιμο μέτωπο στον παγκόσμιο Ψυχρό Πόλεμο. Αυτό το εργαστήριο θα εξετάσει τον σεισμό του 1947 όχι μόνο ως ένα γεωλογικό γεγονός, αλλά ως μια ανθρώπινη και πολιτική κρίση. Θα συζητήσουμε τι συμβαίνει όταν μια φυσική καταστροφή πλήττει μια κοινωνία που είναι ήδη πληγωμένη από τον πόλεμο. Οι υποδομές δεν είναι μια ουδέτερη δύναμη — οι δρόμοι, οι τηλεφωνικές γραμμές, το καθαρό νερό και η ιατρική περίθαλψη είναι όλα όπλα ελέγχου. Ποιος λαμβάνει βοήθεια, ποια χωριά ανοικοδομούνται και ποιος μένει χωρίς υποστήριξη αποκαλύπτει πολιτικές επιλογές. Στη Μεσσηνία, αυτή η πραγματικότητα περιπλέχθηκε από την άφιξη της αμερικανικής βοήθειας μετά την πρόσφατη διακήρυξη του Δόγματος Τρούμαν. Επιφορτισμένοι με την αποστολή να διευκολύνουν την ανοικοδόμηση, τεχνοκράτες από τη νεοσύστατη Αμερικανική Αποστολή για την Παροχή Βοήθειας στην Ελλάδα (AMAG) βρέθηκαν να λειτουργούν σε μια ασταθή ζώνη πολέμου, καταρτίζοντας σχέδια για την αποκατάσταση ενώ γύρω τους μαίνονταν στρατιωτικές συγκρούσεις. Πώς περιπλέχθηκε η επείγουσα ανάγκη για παροχή βοήθειας εξαιτίας των γεωπολιτικών πιέσεων του Δόγματος Τρούμαν και της εμφύλιας σύγκρουσης; Φέρνοντας σε διάλογο ιστορικούς, αρχειονόμους, γεωλόγους και σεισμολόγους, αυτό το εργαστήριο θα εξετάσει πώς οι άνθρωποι άντεξαν το διπλό τραύμα ενός εμφυλίου πολέμου και ενός κατεστραμμένου τοπίου, πώς η πολιτική της ξένης βοήθειας διαμόρφωσε την υλική και κοινωνική αποκατάσταση της μεταπολεμικής Ελλάδας και πώς η μελέτη των φυσικών καταστροφών μπορεί να διαμορφώσει τη συγγραφή της κοινωνικής και πολιτικής ιστορίας.

Οι θέσεις είναι περιορισμένες. Εγγραφές έως 12:00 ώρα Ανατολικής Ακτής την Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου. Η είσοδος σε άτομα που δεν είναι μέλη του Κολούμπια επιτρέπεται με ειδικό QR. Εγγραφείτε εδώ.